Vertel ik het de kinderen?

Ouders vragen mij regelmatig hoe en wat ze aan hun kinderen moeten vertellen als er iemand is overleden. Of, wat ze kunnen doen als er binnenkort een dierbare, bijvoorbeeld opa of oma, komt te overlijden. Het liefste willen we onze kinderen behoeden voor dit soort gebeurtenissen en het bijbehorende verdriet. Maar kinderen hebben voelsprieten. Ze horen, zien en ruiken dat er iets gaande is. Ik vind het belangrijk, dat we voorkomen dat kinderen hun eigen angstige fantasie├źn ontwikkelen. Niet weten is vaak erger dan weten.

Kinderen hebben de ervaring van het afscheid nodig om te kunnen geloven dat iemand dood is en om het verlies te kunnen verwerken. Hoe moeilijk ook, de dood hoort bij het leven, met al zijn verdriet en andere heftige gevoelens. Stop de dood daarom voor een kind nooit weg. Openheid zorgt voor een basisgevoel van rust en veiligheid. Betrek kinderen daarom bij de rouw om een dierbare.

Daarnaast willen kinderen graag alles weten en vinden ze het vaak prettig, dat wij ze bij het afscheid betrekken. Zij kunnen ons ook verrassen door de onbevangenheid waarmee zij de dood tegemoet treden. Wij volwassenen kunnen soms een voorbeeld aan hen nemen.

Kinderen kunnen, als zij dat zelf willen, helpen bij het versieren van de opbaarplek en afscheidsruimte, tekenen en schilderen, iets voordragen tijdens de uitvaart (brief/gedicht), ballonnen oplaten of een roos uitdelen. Veel manieren, afhankelijk van de situatie en de behoefte.